KINO FILIPIŃSKIE - rewelacja światowej kinematografii
na 5. Festiwalu Filmy Świata Ale kino!

Podczas każdej edycji festiwalu przybliżamy polskiej widowni filmy z odległych, prawie nieznanych w Polsce kinematografii. Dotychczas pokazaliśmy m.in. filmy o tematyce buddyjskiej, obrazy nowych mistrzów japońskiej sztuki filmowej czy twórczość najwybitniejszego reżysera Afryki – Haile Gerimy.

W tym roku zaprezentujemy kinematografię z Filipin - światową rewelację ostatnich lat. Rokrocznie kilkanaście filmów filipińskich zapraszanych jest na największe światowe festiwale filmowe – w Berlinie, Cannes, Toronto czy Wenecji. Na 5. Festiwalu Filmy Świata Ale Kino! zaprezentujemy 3 najważniejsze filmy filipińskie ostatniego roku. Kino filipińskie, mające bogatą tradycję, przeżywa obecnie renesans, święcąc triumfy na największych festiwalach filmowych na świecie.

Do połowy lat 80. przemysł filmowy na Filipinach był niezwykle rozwinięty, produkowano setki filmów. Wraz z upadkiem rządów Ferdinanda Marcosa (1966- 1986), kino w tym kraju zniknęło, by na przestrzeni ostatnich kilku lat odrodzić się.

Jednym z głównych przedstawicieli nowego kina filipińskiego jest Brillante Mendoza. Jego „Kinatay” na ostatnim festiwalu w Cannes zdobył nagrodę za najlepszą reżyserię. Po projekcji dostał 10-minutową owację na stojąco, wprawiając w zachwyt m.in. Seana Penna i Quentina Tarantino. Zaledwie cztery miesiące później, najnowszy obraz Mendozy, Babcia, pokazany został na festiwalu w Wenecji (organizatorzy czekali na ten film do ostatniej chwili). Film został owacyjnie przyjęty i uchodził za faworyta do Złotego Lwa. Rok temu Mendoza prezentował w Cannes „Serbis” (pokazywany na 4. Festiwalu Filmy Świata Ale kino!).

49-letni Brillante Mendoza zaczął kręcić filmy zaledwie cztery lata temu, a ma ich już na koncie dziewięć! Swoje kino określa mianem „fi lipińskiego realizmu”. Kręci bez dodatkowego oświetlenia, a aktorom bardzo często daje jedynie zarys sceny, którą ma zamiar nakręcić, pozwalając im na swobodną improwizację. „Opowiadam historie, których mainstreamowy reżyser nigdy by nie pokazał. Nie robię filmów dla chleba” – mówi reżyser – „cieszę się z możliwości robienia filmów w sposób niezależny. /.../ Nie robię filmów, by osiągnąć sukces komercyjny, tylko dlatego, że to moja pasja.”

Innym czołowym twórcą z Filipin jest Lav Diaz, wielki wizjoner kina, którego twórczość porównywana jest z takimi mistrzami jak: Bela Tarr, Theo Angelopulos czy Jonas Mekas. Obok Mendozy to najbardziej płodny i ceniony obecnie filipiński reżyser. Powszechnie uznawany za „ojca chrzestnego” Nowego Kina Filipińskiego, Diaz to prawdziwy człowiek renesansu. Nie tylko reżyseruje i pisze scenariusze do swoich fi lmów, ale także je produkuje oraz jest autorem zdjęć. Poza tym jest poetą, kompozytorem, projektantem ubrań oraz aktorem. Jako młody człowiek obejrzał film „Maynila: Sa mga Kuko ng Liwang” filipińskiego twórcy Lino Brocka, który wywarł na nim ogromne wrażenie. Wielokrotnie powtarzał w wywiadach, że ten obraz otworzył mu oczy na siłę, jaką posiada film i dlatego postanowił poświęcić się tworzeniu kina artystycznego. Szybko okrzyknięto Diaza następcą Lino Brocka, porównując go także do innych filipińskich reżyserów: Ishmaela Bernala, Mike de Leona czy Peque Gallagi, którzy w swoich filmach pokazywali trawiące filipińską społeczność bolączki.

Diaz – wielki eksperymentator – specjalizuje się w eposach 6–8 godzinnych. Jego epicki poemat Melancholia, który pokazany zostanie na 5. FŚAK,trwa 8 godzin.

Podczas 5. FESTIWALU FILMY ŚWIATA ALE KINO! zaprezentowane zostaną 3 najważniejsze filmy filipińskie ostatniego roku.

BABCIA - premiera polska
Lola • reż. Brillante Mendoza • Filipiny 2009 • 115’
MFF Wenecja 2009
Film opowiada o dwóch kobietach, które dźwigają konsekwencje morderstwa: wnuk jednej z nich jest ofiarą, drugiej — domniemanym zabójcą. Obydwie, pozbawione niemal środków do życia, desperacko szukają pieniędzy – jedna, aby zapłacić za przyzwoity pochówek, druga, by wydostać wnuka z więzienia. W pewnym momencie ich drogi przecinają się.

KINATAY - premiera polska
reż. Brillante Mendoza • Filipiny 2009 • 105’
MFF Cannes 2009 — nagroda za reżyserię
Kinatay to wyjątkowo brutalna anatomia zbrodni popełnionej na prostytutce. Z jednej strony to opowieść odrażająca, z drugiej — zniewalająca, przykuwająca uwagę widza, nie dając mu chwili wytchnienia. Mednoza przedstawia opartą na autentycznych wydarzeniach, historię młodego studenta, który wkracza na ścieżkę zła.

MELANCHOLIA - premiera polska
reż. Lav Diaz • Filipiny 2008 • 450’
MFF Wenecja 2008 — Venice Horizons Award
MFF Saloniki 2009
Składająca się z trzech części Melancholia opowiada o trójce bohaterów – zakonnicy, prostytutce i jej alfonsie, stając się 8-godzinną medytacją na temat miłości, życia i cierpienia. Film zrealizowany w konwencji naturalistycznej, włącznie z odważnymi scenami erotycznymi.